سه‌رپه‌ڕ نووسه‌ران ‌ سیاسی ئه‌زمونی‌خه‌بات هـونــه‌ر تـه‌نــز وتووێژ فارسی پێوه‌ندی

متاسفم برای سیستمی که شکنجه ابزار اعترافش، و اعترافش دلیل حقانیتش است

کاوە کرماشانی

متاسفم برای سیستمی که شکنجه ابزار اعترافش، و اعترافش دلیل حقانیتش است! و بیشتر متاسفم برای فعال سیاسی و فعال حقوق بشری که با حضورشان در برنامه پخش اعترافات تلویزیونی و تکرار دیالوگ‌های توهم آمیز و شعار گونه‌ی حکومتی وجاهت سیستم سرکوب و شکنجه را تایید می‌کند. کاش می‌توانستم باور کنم که مختار زارعی و اجلال قوامی هم تحت فشار مجبور به گفتن این حرف‌ها شده‌اند. در این صورت برای‌شان هورا می‌کشیدیم و می‌گفتیم نگران نباشید، هیچ کس حرف‌های‌تان را باور نکرد و ذره‌ایی از اعتبارتان نزد کسی کم نشد رفقااا اما افسوس که آنها در این فیلم خودشان هستند نه اعترافات‌شان!

هنوز در درستی تصمیمی که برای خروجم از کشور گرفتم شدیدا شک دارم. خیلی وقت‌ها تا مرز پشیمانی پیش می‌روم. فقط وقت‌هایی که خواب بازداشتگاه و اطلاعات و بازجویی و… می‌بینم و هراسان از خواب می‌پرم، از این‌که آن‌جا نیستم خوشحال می‌شوم. اما حالا بعد از دیدن این فیلم که دوستان و همکاران سابقم با چهره‌هایی آراسته به عنوان تحلیل‌گر و حقوقدان! در فیلمی که متهمانی را با قیافه‌هایی پریشان در حال اعتراف نشان می‌دهد، حضور دارند تا با تحلیل‌های‌شان وجاحت آن اعترافات ناشی از شکنجه را تایید کنند، باز هم خوشحال می‌شوم که فرار کردم و شرافت انسانی و کاری‌ام را به خاطر زندان نرفتن و آزاد بودن چنین بی‌شرمانه و گستاخانه حراج نکردم. هر چند نماندن و آمدن تنها گزینه نبود و می‌توانستم بمانم و به زندان بروم.

بعد از دیدن این فیلم یک سوال در ذهنم مرتب تکرار می‌شود که البته توقع پاسخ‌گویی از هیچ شخص یا سازمانی هم ندارم، و آن این‌که: چطور محمدصدیق کبودوند به خاطر تاسیس سازمان حقوق بشر کردستان ۱۰ سال حکم می‌خورد و من به خاطر عضویت در این سازمان از سوی قوه قضاییه جمهوری اسلامی ایران به ۴ سال حبس محکوم می‌شوم، اما شخصی با استفاده از عنوان رسمی سخنگوی همین سازمان غیرقانونی می‌تواند در تلویزیون رسمی جمهوری اسلامی ایران از حقوق بشر حرف بزند؟!

یاد حرف‌ها و تهدیدات بازجویم افتادم که مي گفت: کبودوند که در دست ماست، اجلال هم مثل تو کله شق نیست، فلانی هم که اصلا این‌کاره نیست، تو را که خفه کنیم، دیگر سازمان حقوق بشر کردستانی وجود ندارد.

واقعیت این است که کبودوند هنوز در دست آن‌هاست، اجلال هم کله شقی به خرج نداد، فلانی هم که این کاره نبود ولی یک تنه شد "شورای عالی سازمان حقوق بشر کردستان"!!! من هم که واقعا خفه شدم، اما برعکس ادعای آنها و تصور ما سازمان حقوق بشر کردستان از بین نرفت. فقط جایگاهش از کنار خانواده زندانیان و جان‌باختگان سیاسی در جامعه به کنار متهمان شکنجه شده و اعتراف‌گر در پرس تی‌‌وی کشیده شد..

برگرفتە از فیس‌بوک کاوە

بۆ ناردنی کۆمێنت یا روانگه‌ و بۆچوونی خۆت له‌سه‌ر ئه‌م بابه‌ته‌، له‌م فۆرمه‌ که‌لک وه‌رگره‌