|
نايبرئيس كميسيون قضايي مجلس خبر داد:
افزايش مرگهاي مشكوك شيميايي
ديانا مهرنيا
نايب رئيس كميسيون قضايي مجلس با انتقاد از
بنيادشهيد در مورد وضعيت قربانيان
سلاحهاي شيميايي از افزايش مرگ و مير اين مصدومان
در روستاهاي غرب كشور خبر داد.
به گفته فرهاد تجري در سالهاي اخير مرگ و ميرهاي
مشكوك به مصدوميتهاي شيميايي در
روستاهاي غرب كشور افزايش يافته است. نماينده مردم
قصر شيرين مهمترين مشكلات شهر
قصر شيرين پس از گذشت بيش از 20 سال از جنگ تحميلي
را بيتوجهي به حداقل تسهيلات
درماني و زندگي جانبازان و ايثارگران اين شهر مرزي
ميداند: «هر چند كه تعدادي از
ايثارگران از حقوق و مزاياي بنياد شهيد بهره مند
شدهاند ولي همچنان هزاران جانباز
شيميايي تنها به دليل اينكه تمامي مدارك مورد نياز
بنياد شهيد را ندارند از اين
تسهيلات بيبهره اند.»
او با اشاره به روستاييان جنگ زده روستاي «ديره» و
شهر «سردشت» كه قرباني سلاحهاي
شيميايي شدهاند و كلينيك تخصصي و پزشك متخصص
ندارند به مهر گفته است:« اين افراد
به دليل نداشتن صورت سانحه همراه با عوارض گازهاي
خردل غريبانه شهيد ميشوند
بيآنكه شهيد محسوب شوند.» تجري ميگويد:«بسياري
از مردم روستاهاي شيميايي شده قصر
شيرين به دليل آلودگي بمبارانهاي شيميايي دوران
جنگ دچار مصدوميت شدهاند كه افزايش
آمار مرگ و ميرهاي مشكوك به مصدوميت شيميايي نشان
از اين مظلوميت و بيتوجهي بنياد
شهيد به قربانيان سلاحهاي شيميايي دارد.» تعدادي
از ساكنان شهرها و روستاهاي سرشت،
قصر شيرين و كرمانشاه از سالهاي پس از جنگ
باتبعات بمباران شيميايي و مصدوميت ناشي
از آن مبارزه ميكنند. رئيس هيات مديره انجمن دفاع
از حقوق مصدومان شيميايي سردشت
ميگويد:«با توجه به اينكه از چهارهزار و 500
مصدومي كه پس از بمباران شيميايي
سردشت به سازمان ملل معرفي شدند تنها 1500 نفر
توسط بنياد شهيد شناسايي شدند؛ من
مطمئن هستم تعداد زيادي از مصدومان شيميايي سردشت
هنوز شناسايي نشدهاند.» صالح
عزيزپور با اشاره به آماري كه توسط ايران پس از
بمباران شيميايي سردشت به سازمان
ملل اعلام شده بود، تاكيد ميكند:« در اين آمار
آمده است كه در بمباران سردشت چهار
هزار و 500 نفر شيميايي شدهاند، اما كساني كه
تاكنون توسط بنياد شهيد شناسايي
شدهاند هزار و 500 نفر است. همچنين در كتاب
دكترفروتن كه پس از بمباران در سردشت
حاضر شده است، آمار دقيقي وجود دارد كه حتي
مصدومان را به تفكيك بيمارستانهاي
اعزامي آورده است، دكتر فروتن در اين كتاب ميگويد
در بمباران شيميايي سردشت هشت
هزار و 24 نفر مصدوم شدند. اما اگر همان چهار هزار
و 500 نفر را هم در نظر بگيريم
با توجه به اينكه تنها نزديك به هزار و 500 نفر
توسط بنياد شهيد شناسايي
شدهاند،كساني هستند كه حتي در زمان بمباران
شيميايي عكس دارند و عكس آنها در
سازمان ملل ثبت شده است، اما توسط بنياد شهيد
مصدوميت آنها تاييد نميشود يا براي
مثال برادر خود من دو ماه در بيمارستان بقيهالله
بستري بود اما پرونده شيميايي
ندارد.» مصدومان شيميايي سردشت نيز با كمبود پزشك
متخصص و دارو مواجه هستند و با
گذشت سالها و ساخت كلينيك تخصصي، اين مصدومان
براي اثبات مصدوميت و بهرهمندي از
حمايتهاي پزشكي دچار مشكلند. قانون شناسايي و
حمايت از مصدومان شيميايي اولين
قانوني است كه پس از 25 سال براي حمايت از اين
افراد در تيرتابستان تصويب و ابلاغ
شد. بر اساس اين قانون به گفته محمد علي پرتوي،
نماينده مجلس و فرماندار سابق سردشت
در حال حاضر جانبازان شيميايي از مظلومترين
جانبازان هستند كه با گذشت سالها از
جنگتحميلي با مشكلات مختلفي دست به گريبانند.
تنها در سردشت 15 هزار نفر مدعي
مصدوميت شيميايي وجود دارد كه با اجراي درست اين
قانون بايد شناسايي و حمايت شوند.
عثمان مزين، دبير كميته حقوقي انجمن دفاع از حقوق
مصدومان شيميايي سردشت ميگويد با
تصويب اين قانون اميدوار بوديم زندگي 100 هزار
مصدوم شيميايي بهبود يابد اما در
سفري كه اخيرا به سردشت داشتم متوجه شدم كه هنوز
آثاري از اجرايي شدن اين قانون
ديده نميشود و هنوز تعداد زيادي از مصدومان براي
اثبات جانبازي و تعيين درصد دچار
مشكلاتي هستند.
او ادامه ميدهد:« هر چند مسئولان بنياد شهيد
سردشت ميگويند كه پيگير مسئله هستند
اما جديتي كه براي انجام اين كار لازم است وجود
ندارد. كلينيك تخصصي سردشت هنوز
پزشك متخصص ندارد و تنها يك چهارديواري است.» به
گفته مزين آخرين آمار تعيين درصد
جانبازي در سردشت به چها ر سال پيش باز ميكردد كه
در آن زمان هم كميسيون تنها 13
نفر را آن هم با درصد زير 25 درصد تاييد كرد و از
آن زمان تا كنون كميسيوني تشكيل
نشده است. در حالي كه جانبازان غير نظامي با
بيماريها و مسائل مالي بسياري دست به
گريبانند. چندي پيش صديق معروفپور، رئيس بنياد
شهيد و امور ايثارگران سردشت نيز در
گفتوگو با حيات گفت: «بيش از 1500 جانباز شيميايي
در سردشت زندگي ميكنند. به همت
مسئولان كلينيك درماني براي درمان مصدومان شيميايي
ايجاد شده است ولي در بخش
آسيبهاي چشم و پوست جانبازان با وجود اينكه تمامي
امكانات و تجهيزات لازم به
اعتبار 15 ميليون تومان خريداري و تامين شده است
ولي به علت نبود پزشك متخصص
جانبازان مجبورند براي درمان به شهرهاي اطراف يا
تهران مراجعه كنند.» عثمان مزين
ميگويد:« در زمان بمباران شيميايي 14 هزار نفر
ساكن سردشت و روستاهاي اطراف آن
بوده اند. از اين تعداد بيش از هشت هزارنفر
شيميايي شدند كه تنها يكهزار و 600 نفر
از مصدومان شيميايي سردشت جانباز محسوب شده كه از
اين تعداد تنها 400 نفر حقوق
ميگيرند.» مدير روابط بينالملل انجمن حمايت از
قربانيان سلاحهاي شيميايي نيز
معتقد است تاكنون اقدام رضايتبخشي در خصوص معرفي
قربانيان سلاحهاي شيميايي ايران
به جهانيان و مجازات عاملان اين جنايت انجام نشده
است. شهريار خاطري، مردم ايران را
قربانيان اصلي سلاحهاي شيميايي در جهان دانسته و
گفته است:« ايران تنها كشور جهان
است كه پس از جنگ جهاني اول مورد حمله وسيع
سلاحهاي شيميايي و بهويژه گازهاي
اعصاب قرار گرفته است.بر اساس آمارهاي موجود،
مناطق مختلف ايران در طي هشت سال جنگ
تحميلي، بيش از 350 بار مورد حمله شيميايي رژيم
بعث عراق قرار گرفت و براي اولين
بار در جهان گازهاي اعصاب بر عليه مردم بيدفاع
كشورمان استفاده شد.
»
بۆ ناردنی کۆمێنت یا روانگه و
بۆچوونی خۆت لهسهر ئهم بابهته، لهم فۆرمه
کهلک وهرگره
|
