اعدامهای اخیر و چند نکته

کیهان یوسفی

بعد از اعلام خبر اعدام محمد رضا علی زمانی و آرش رحمانپور  در سحرگاه پنجشنبه 8م بهمن ماه ، آنچه که غیر از انجام این جنایت نظرم را مورد توجه قرار داد  تشابهی بود که در چگونگی اعدام احسان فتاحیان فعال سیاسی اهل کرمانشاه در سنندج و این اتفاق در روز پنجشنبه وجود داشت. دو اعدام که قربانیانش هیچ ارتباطی به جرمی که به خاطر آن اعدام شدند نداشتند. به این می اندیشیدم کسانی که بر تخت قدرت نشسته اند تا چه اندازه شعور مردم را بی ارزش انگاشته و تا چه اندازه تشخیص این ملت و در ورای آنها جامعه جهانی را مورد توهین و تمسخر قرار می  دهند.

اعدام  احسان به دلیل انجام ترورهایی اجرا شد که احسان یک سال قبل از انجام آنها در زندان بود و همچنین اجرای اعدام محمد و آرش نیز به دلیل رخدادن اتفاقاتی که آنها سه ماه قبل از آنها در زندان و تحت شکنجه و اهانتهای حلقه به گوشان ولایت بودند.

آنچه که در اینجا می خواهم به آن بپردازم چرایی اعدام این عزیزان نیست زیرا جمهوری اسلامی بیش از 30 سال است برای انجام دادن هر جنایتی احتیاج به وجود هیچ گونه دلیلی عقلانی ندارد و برای انجام هر کاری و از میان برداشتن هر کسی به آسانی و تحت نام محاربه  و حفظ امنیت ملی می تواند اقدام به انجام آن بنماید. نکته اساسی در این میان معامله ای است که در رده های بالایی حکومت در حال شکل گیری است و برای شکل گیری  این معامله احتیاج به تعدادی قربانی است که این قربانیان باید ازمیان کسانی باشند که از سنگینی  کفه های ترازوی هیچ جناحی نکاهد . منظور بیش از 7ماه اعتراض به عدم مشروعیت ریاست جمهوری احمدی نژاد و دفاع از حقوق پایمال شده مردم و توهین به زندانیان و ....

بوده و امروز قبول  امری  است که بیش از 7ماه است که افراد بسیاری در کنار این آقایان (موسوی و کروبی ) جان باخته و بیش از صدها نفر بازداشت و زندانی شده و تعداد زیادی از آنان مورد تجاوز و اهانت قرار گرفته اند و در این زمان که در آستانه 22 ی بهمن و میعادگاهی برای ابراز نارضایتی می باشیم  آقایان از مواضعشان عقب نشینی کرده و به یومن اعلام وفاداری این فرزند دیروز انقلاب و یاری با وفای رهبر (کروبی )دوتن از جوانان پاک دل این دیار به دار آویخته می شوند.

نکته دیگری که باید در اینجا باید به آن پرداخت هشداری است که فعالین حقوق بشر در کردستان و اپوزسیون در آن زمان به تمامی آزادیخواهان و فعالین حقوق بشر در ایران و جهان دادند و اعلام نمودند که اعدام احسان فتاحیان در 20آبان 1388 می تواند مقدمه ای برای اعدام دیگر فعالان سیاسی و مدنی در کردستان و ایران باشد که مدتی بعد از آن فسیح یاسمنی دیگر فعال سیاسی کرد در خوی به دار آویخته شد و در روز پنجشنبه آرش و محمد نیز به چنین سرنوشتی دچار شدند و هم اکنون نیز در کردستان 21 فعال سیاسی و مدنی در معرض اعدام قرار دارند و آقای جنتی در نماز جمعه 9م بهمن ماه از مجریان اعدام تشکر و قدردانی می نماید.

نکته اساسی که باید مورد عنایت تمام مبارزان و آزادیخواهان و آنهایی که مدعی استقرار دموکراسی در ایران می باشند قرار گیرد این است که در رسیدن به برقراری دموکراسی در ایران و استقرار سیستمی دمکراتیک باید تفاهم و توافقی در میان تمام نیروها به وجود آید و این تنها در صورتی محقق خواهد شد که به جای نفی حقوق همدیگر که تنها در راستای آرزوهای جمهوری اسلامی است به هم اندیشی و همزیستی برسند که با اعتقاد داشتن  به استقرار سیتمی دمکراتیک در ایران  باید به این نکته نیز واقف باشند که در چنین نظامی باید حقوق تمام افراد و گروهها مورد قبول واقع گردد که در غیر اینصورت با وجود این تفرق و چند پارچگی ظهور اپوزسیونی (رهبری جنبش و منظور بطن آن نیست) این چنینی تنها به کم رنگ  کردن نقش آنان در داخل و جایگزینی اپوزسیونی بدون هدف  به جای آنان منجرخواهدشد. در این دوران تاریخی و برای خروج از این بن بست و رسیدن به مقصود که همان برقراری دموکراسی است می بایستی این امر تحقق یابد زیرا در غیر اینصورت هیچ پلاتفورم و راه حلی نمی تواند راه گشای خروج از این و ضعیت و استقرار سیستمی دمکراتیک در ایران باشد.

 

 

گه‌ر بۆچوونێکت هه‌یه‌ ئێره‌ کلیک بکه‌

مافی بڵاوکردنه‌وه‌ی ئه‌م بابه‌ته‌ بۆ هه‌ڵوێست پارێزراوه‌ ، به‌‌ هێنانی ناوی سه‌رچاوه‌ که‌ڵک وه‌رگرتن له‌م بابه‌ته‌ ئازاده‌